sentencja


sentencja
sentencja {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. ż IIa, lm D. sentencjacji {{/stl_8}}{{stl_7}}'zdanie lapidarne, zawierające ogólną myśl o charakterze filozoficznym; aforyzm, myśl, maksyma': {{/stl_7}}{{stl_10}}Moralna sentencja. <łac.> {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • sentencja — ż I, DCMs. sentencjacji; lm D. sentencjacji (sentencjacyj) «zdanie zawierające ogólną myśl o charakterze moralnym lub filozoficznym, sformułowane w sposób lapidarny; aforyzm» Filozoficzna, moralna sentencja. Wygłosić sentencję. ∆ praw. Sentencja… …   Słownik języka polskiego

  • сентенция — изречение , начиная с Шафирова, 1717 г. (Смирнов 274). Через польск. sentencja мнение из лат. sententia – то же …   Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера

  • сентенция — Заимств. в начале XVIII в. из польск. яз., где sentencja < лат. sententia «чувство, мнение, сентенция», восходящего как суф. образование к sentio «чувствую, узнаю, думаю, высказываюсь» …   Этимологический словарь русского языка

  • сентенция — [сэнтэ/], и, ж., книжн. Краткое изречение нравоучительного характера. Примеры сентенций: во время гнева не до/лжно ни говорить, ни действовать (Пифагор); справедливость доблесть избранных натур, правдивость долг каждого порядочного человека… …   Популярный словарь русского языка

  • dewiza — ż IV, CMs. dewizazie; lm D. dewizaiz 1. «wytyczna działania lub postępowania wyrażona w krótkiej i zwięzłej formie; myśl przewodnia, sentencja, hasło, godło» Dobra, wydajna praca to nasza dewiza. 2. tylko w lm «należności zagraniczne (np. czeki,… …   Słownik języka polskiego

  • maksyma — ż IV, CMs. maksymamie; lm D. maksymaym «zasada, prawidło postępowania; myśl filozoficzna, moralna, etyczna wyrażona w krótkim zdaniu; sentencja, aforyzm» Szlachetna, zdrowa maksyma. Maksyma życiowa. Deklamować, wygłaszać maksymy. Mieć, przyjąć,… …   Słownik języka polskiego

  • monostych — m III, D. u; lm M. y lit. «myśl, sentencja wyrażona w jednym wierszu (w jednej linijce wiersza)» ‹z gr.› …   Słownik języka polskiego

  • porzekadło — n III, Ms. porzekadłodle; lm D. porzekadłodeł «utarte powiedzenie, rodzaj przysłowia; sentencja, maksyma» Stare, ludowe porzekadło …   Słownik języka polskiego

  • sentencjonalny — «przypominający sentencję, taki jak sentencja; aforystyczny» Sentencjonalne zdanie, powiedzenie. Sentencjonalny styl …   Słownik języka polskiego

  • aforyzm — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. aforyzmzmie {{/stl 8}}{{stl 7}} krótkie, zwięzłe powiedzenie wyrażające jakąś ogólną myśl filozoficzną, moralną, życiową itp., zwykle w błyskotliwej formie; sentencja, maksyma <łac. z gr.> {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień